cudowna piosenka, smutna, idealna na doła.
29.04.2012 znowu Cię widziałam po miesiącu i 12 dniach. Nie spodziewałam się tego, że zobaczę Cię. Chciałam podejść do Ciebie, pogadać, pójść chociaż chwilę z Tobą, patrzeć w Twoje oczy i poczuć pocałunek Twój w mój policzek. Ale byłam zbyt daleko, żeby podejść. Widać, nie było nam pisane spotkanie. Za każdym razem kiedy idę ulicami Wrocławia,mam nadzieję, że Cię spotkam. Boję się tego, ale cholernie tego chcę. Nie mogę zapomnieć tego wyjazdu, poznania Ciebie. Teraz codziennie pragnę, żebyś zerwał z dziewczyna, żeby popsuło się między wami. Kurwa byłabym najszczęśliwszą osobą na świecie. Postarałabym się wtedy nie spieprzyć wszystkiego tak jak przedtem, otworzyć się na Ciebie. ZROBIĘ TO, ale proszę zerwij z nią. Tak mi źle, że byłeś wczoraj tak blisko, na wyciągnięcie ręki, żeby pogadać, i jadąc tramwajem widziałam Cię, jak szedłeś i nic nie mogłam zrobić. Kurwa mogłam, zostawić koleżanki i iść w Twoim kierunku, ale to pewnie by mnie jeszcze bardziej bolało, i tak jest źle, i tak byłam dla Ciebie tylko zabawką. Nie wiem co się ze mną dzieje, czuję ogromną pustkę po wczorajszym. Co z tego, że poznaje innych chłopaków, jak ja chcę Ciebie i tylko CIEBIE. Będę czekała ile trzeba będzie, na to kiedy będziesz wolny a wtedy będziesz mój….
Nie wiem co czuję, w środku mam ogromną pustke. Nikt nie potrafi jej wypełnić. Chujowe wszystko jest. Chce tylko zapalić fajkę, 2 dni bez fajek to za dużo, zdecydowanie. Chodzę tylko wściekła i wszystko mnie wkurwia. Jeszcze w dodatku te święta, bez sensu to wszystko jest. Jedna rzecz jaką teraz potrzebuje to nic nie czuć, mieć wyjebane na innych ludzi. Muszę w końcu się tego nauczyć, bo ludzie tylko ranią. Chcę żeby było dobrze, żebym mogła powiedzieć TAK JESTEM SZCZĘŚLIWA. Mam dosyć udawania przed innymi, że wszystko jest ok, mój uśmiech jest fałszywy. Tak naprawdę to w środku cierpię i nikt nie może mi pomóc. Jedynie fajki przez chwile koją mój ból <3
ZAPOMNIJ
ZAPOMNIJ
ZAPOMNIJ
ZAPOMNIJ
ZAPOMNIJ
ZAPOMNIJ
ZAPOMNIJ
ZAPOMNIJ
Moje życie polega na przyzwyczajaniu i odzwyczajaniu się od ludzi, przy czym pierwszy proces zawsze przechodzi niezauważalnie, a drugi zawsze boli jak diabli…’
“
Mam wielką ochotę na melanż. Wielki, ostry melanż, po którym chociaż na tydzień przez kaca zapomnę o życiu .
“
